மாநாடு (திரைவிமர்சனம்)

நான் வெகுநாள் பிறகு தியேட்டரில் பார்த்த சிலம்பரசன் படம்... மாநாடு.. 

Edge of tomorrow படத்தின் இரண்டாவது பாகம் என்று சொன்னாலும்... அது இது என்று எதைச்சொன்னாலும்...

தமிழ் படங்களில் ஒரு வித்தியாசமான நல்ல படம் என்பதை ஒருபோதும் மறுக்க இயலாது...

வெல்டன் வெங்கட் பிரபு...

வெங்கட் பிரபுவின் சினிமா வாழ்வில் கவிஞர் வாலி ஒரு வெற்றிடத்தை உருவாக்கிவிட்டர் என்பதை அவரின் மறைவுக்கு பிறகு எல்லா படங்களிலும் போடும் miss you title card சொல்கிறது...

திரைக்கதை அமைப்பு... லாஜிக் மீராத வண்ணம் மிக நேர்த்தி மிக தெளிவு...

எப்படி சில சுயநல அரசியல்வாதிகளால் ஒரு குறிப்பிட்ட மதம் பலிகடா ஆக்கப்படுகிறது என்பதை மிக நேர்த்தியாகவும், அதே நேரத்தில் வாரிசு அரசியலை சீண்டும் திரைக்கதை வசனத்தையும், மதக்கலவரங்கள் நடப்பதன் உள்நோகத்தையும் தைரியத்துடன் அதுவும் குறிப்பாக கோவயை கதைக்களமாக்கி சொல்லியுள்ள வெங்கட் பிரபுக்கு இன்னும் வாழ்த்துக்கள்... 

சிலம்பரசனின் நடிப்பு மிக அழகாக அற்ப்புதமாக குறிப்பாக எந்த கதாபாத்திரத்தையும் திறம்பட தன்னால் செய்ய இயலும் என்று மீண்டும் ஒருமுறை நிரூபித்துள்ளதற்க்கு பாராட்டுகள்....

சிலம்பரசன், SA சந்திரசேகர், வாகை சந்திர சேகர், மனோஜ் பாரதிராஜா, டேனி, YG மஹேந்திரன் என எல்லோரும் போட்டி போட்டு நடித்திருந்தாலும்.... இவர்கள் அனைவரையும் ஓரம் கட்டும் அளவிற்க்கு மிக அற்புத கதாபாத்திரமும் அதன் வரம்பு மீராதா நடிப்பும் SJ சூரியா வின் வசமாகிறது.... படமுழுக்க அவரே வியாபிக்கிறார்... கைத்தட்டுகளை அள்ளுகிறார்...

அதோடு ஒரே ஒரு பாடல் தான் படத்தில்... மனதில் நிற்க்கவில்லை... ஆனாலும் பின்னனி இசையில் இன்னொருமகுடம் யுவனுக்கு... யுவன் எப்போதும் முடிசூடா மன்னன் இசையில்...

மொத்தத்தில் மாநாடு... தமிழ் சினிமாவில் ரசிகர்களுக்கு இன்னொரு மாபெரும் சினிமா மாநாடு...

தழல்

கனியக்கனிய கனிவது காதல்,
 தனியத்தனிய தனியாதது காமம்.

என் எழுதுகோலும் உன்மேல் காதல் கொள்ளுமோ என்ற பயமெனக்கு உன் அழகை வர்ணித்தது நான் வார்த்தை வடிக்கையிலே.

புறம்பற்றியெரியும் எண்ணத்தின் தழல் தனிக்க புன்னகையள்ளி பூசிக்கொள்கிறேன் இருப்பினும் புன்னகையும் புகைந்தோடும்படி எரியூட்டப்படுகின்றது எண்ணங்கள். 

எண்ணோட்டங்கள்....

தனிமை தணல் மூட்ட .....
எரியும் எண்ணத்தில் புகைந்து கொண்டிருக்கிறது நினைவுகள்!

தெறிக்கும் ஒவ்வொரு சாம்பலும் அதன் துகள்களும்
வலிகளா....? வேதனைகளா....? இல்லை சுகங்களா....? என்று
அறியும் முன்னமே சுட்டுவிடுகின்றன,

அதனை தணிக்க முடியாமல் தவிக்கின்றேன்
மீண்டும் மீண்டும் தனிமையில் ......

சாற்றை விரட்டுவிட்டு
சக்கையை சுமந்து திரியும் வாழ்வில்
கடவுளை கணியவைக்கும் நம்பிக்கை
பூனையை புலி என்றும்
புலியை எலி என்றும் .....

நான் செல்லும் சாலைகள் அனைத்தும்
தொடங்கிய இடத்திலேயே மீண்டும் மீண்டும் முடிகின்றன

ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும்
ஒவ்வொரு சாலையிலும்
வேறு வேறு மரங்கள்  

ஞானத்தின் விசாலம்...

அனைத்தும் அறிந்துவிட்டதாய்
துள்ளிக்குதிக்கிறது ஆணவம்
வக்கிரமும் வாஞ்சையும்
வரிசைகட்டி வந்து நிற்க

தேவையைமிஞ்ச தேடுகிறது ஆசை
அதனை மிஞ்சும் பேரசை
வன்மம் என்பதும் அதர்மம் என்பதும்
பிறப்பெடுக்கும் தருணம்
இதுவாகவே இருக்க
கோபம் பொறாமை கொடிகட்டி நிற்க

மனம் வாடி, துன்பம் தேடி
வாழ்க்கையை உணராமல் வாழ்வதற்கு

ஆறுக்கும் குறைவே நலம்

அறிவற்ற அரசு இயந்திரம்

 மக்களுக்காக மக்களால் நடத்தடப் படுவதுதான் ஜனநாயகம், அப்படி என்றால் ஜனநாயகம் என்பது  நமக்காக நாமே செய்வதுதான் என்பது நேரடிபொருள்படும் இல்லையா? இதை நாம் முழுதாய் உணர்ந்திருக்கிறோமா? என்றால் இல்லை என்று என்னால் அடித்து சொல்லமுடியும்.

 இங்கு இருக்கும் மக்களும் சரி, மக்களில் இருந்து வந்து ஆட்சி செய்யும் அரசியல்வாதியானாலும் சரி, அதே மக்களில் இருந்து பணியாற்றும் அரசாங்க அதிகரியானாலும் சரி யாருக்குமே இந்த தெளிவு இருப்பதில்லை, அப்படி அது இருக்குமேயானால் இவ்வளவு ஒரு கேவலமான அரசாங்கமோ அரசு எந்திரமோ இருக்காது.

 ஒரு அரசாங்க மருத்துவமனையில் கண்டபடி புலம்பி நின்றார் ஒருவர், சுத்தமில்லை, அக்கறை இல்லை, கவனிப்பு இல்லை, உங்களுக்கு எதுக்கு ஒரு உடுப்பு, மாதா மாதம் சம்பளம், அரசாங்க வசதிகள் என்று பொரிந்து தள்ளினார், நானும் அதேபோல் ஒருமுறை அல்ல பலமுறை கத்தி இருக்கிறேன் இருக்கிறேன், சரி அவரை சமாதனப்படுத்தலாம் என்று நீங்கள் யார்? என்ன நடந்தது? என்று நான் கேட்க அவர் பொதுப்பணித்துறை ஊழியராம் நோயாளியாய் இருந்த அவரது உறவினர் ஒருவரை அவர்கள் சரியாக கவனிக்கவில்லையாம், எனக்கு சிரிப்பதா இல்லை அழுவாத என்று தெரியாமல் விழித்தபடி நின்றதுதான் மிச்சம். ஏன் என்றால் எங்கள் வீதி சாலை கிண்ணம், சாக்கடை சந்தனம்.

  அப்படிப்பட்ட துறையை சேர்ந்த ஒருவர் இன்னொரு துறையை சேர்ந்தவர்களை வசை படுகிறார். இதை என்னவென்று சொல்வது? என்று நினைத்து எனக்குள் நான் நொந்துகொண்டேன்.

 இதுதான் இன்றைய அரசு எந்திரத்தின் நிலைமை, புயல் கரையை கடக்கும் என்று இரண்டு மூன்று  நாட்களாகவே தகவல் வந்தவண்ணம் இருக்க, கடந்து போன பின்னும் எந்தவிதமான நடவடிக்கையும் இல்லை என்றால் அப்படி என்னதான் வேலை செய்கிறார்கள் இவர்கள் என்று கேட்கத்தோன்றுகிறது.

 அப்படி யாராவது ஒருவன் பொங்கியெழுந்து கோவத்தில் குதறிவிட்டால்கூட உடனே போராட்டம் வேலை நிறுத்தம், ஏன்? அவனை ஒருவன் அடித்தால் நாளை நம்மை இன்னொருவன அடிப்பானே என்ற பயம். அதற்காக தவறுசெய்வதையோ கடமை தவறுவதை சரி செய்துகொள்வதில்லை, போராட்டம் வேலைநிறுத்தம் செய்து பூசி மொழிகிவிடுவது. நல்லா இருக்கு உங்க நியாயம்.

 ஒருவன் தவறு செய்தால் அதை கேட்டு கண்டிக்கவேண்டியவன் அதே தவறுசெய்கிறான், அவனை கண்டிக்க வேண்டியவன் அவனை மிஞ்சி தவறு செய்கிறான் இது ஒரு சங்கிலித்தொடராய் போய்கொண்டே இருக்கிறது, இவர்களுக்கு ஒரு பாதிப்பென்றால் அடுத்தவனை குறை சொல்லும் இவர்கள், அடுத்தவன் இவர்களால் அடையும் பாதிப்பை பற்றி கவலை கொள்வதில்லை பிறகு இவர்கள் மட்டும் எப்படி அடுத்தவரிடம் எதிர்பார்க்கிறார்கள் என்றுதான் தெரியவில்லை.

 இங்கு யாருமே அவர் அவர் முதுகை பார்க்காமல் அடுத்தவர் முதுகை பார்த்து சிரிப்பவராய் இருக்கும் போது, இது ஒரு அறிவற்ற செயல் என்பது முழுமையாய் நிருபணம் ஆகிறது. இது குறிப்பிட்ட துறைகளில் மட்டும் அல்ல எனது நேரடி அனுபவத்தில் அனைத்து துறைகளிலும் இதே நிலைமைதான்.

டிஸ்கி: இவர்களை தவிர்த்து கண்ணியமாகவும், கடமை உணர்வோடும், நேர்மையாக பணியாற்றும் அரசு அதிகாரிகள் ஒருசிலர் இருக்கவே செய்கிறார்கள் ஆனால் அவர்கள் படும்பாடு வேதனை.  

                         

இந்திய மொழிகளில் தமிழே முதன்மை

  தமிழ்

இந்தியாவின் பழங்கால நாகரீகம் சிந்துசமவெளி நாகரீகம். இதன் வயது சுமார் கிமு.2500 மேல் இருக்கும் என்பது ஆராய்ச்சி வல்லுனர்கள் கூறுகிறார்கள்.

 இது உலகின் தொன்மையான பல நாகரீகங்களுக்கு இணையானதாகவும், சிறப்பானதாகவும் இருந்திருக்கிறது என்பதில் சிறுதும் ஐயமில்லை. இங்கு கிடைக்கபெற்ற முத்திரைகளும் படிப்பதற்கு மிகக் கடினமாகவும், முத்திரை வடிவ மொழியாகவும் இருக்கிறது.

                                                                      
 இது தமிழ் பிராமி எழுத்துக்களே என்றும் இதுவரை உள்ள ஆராய்ச்சி கூறுகள் அதற்க்கு அத்தாட்சியாவும் இருப்பதை ஆராய்ச்சியாளர் ஐராவதம் மகாதேவன் அவர்கள் கூறுகிறார்.

 ஐராவதம் மகாதேவன் அவர்கள் திருச்சியில் பிறந்து, செய்தித்தாள் ஆசிரியராக பணிபுரிந்து, ஆராய்ச்சியாளராக சிறப்புபெற்று பத்மஸ்ரீ விருது வாங்கியவர். இவரின் ஆராய்ச்சி கூற்று படி சிந்து சமவெளி நாகரீகத்தின் பயன்பாட்டு மொழியில் இருக்கும் குறியீடுகள் வலமிருந்து இடமாக எழுதப்பட்ட தமிழ் பிராமி வட்டெழுத்துக்களே என்றும், அதுவே திராவிட மொழிகளில் முதன்மையானது என்றும் குறிப்பிடுகிறார்.

இது சம்ஸ்கிருத வடிவம் கொண்டது என்னும் இன்னொரு கூற்று இருந்தாலும், அது உண்மையாக இருக்க வாய்ப்பில்லை, சமஸ்கிருதம் ஆரியர்களால் கொணரப்பட்டது,
 ஆரியர்கள் இந்தியாவில் நுழைந்தது கிமு 1500 தான், அதனால் கிமு 2500 சிந்துசமவெளி நாகரீகத்திற்கும் சமஸ்கிருதத்திற்கும் எவ்வித தொடர்பும் இருக்க முடியாது என்பதற்கு தொல்லியல் சான்றுகள் பல உள்ளன.

 ஆரியர்களின் வாழ்க்கை முறை குறிக்கும் நூலான ரிக்வேதம் கிராமப்புற வாழ்வை குறிப்பதாய் மட்டுமே உள்ளது, ஆனால் சிந்துசமவெளி நாகரீகம் நகரவாழ்க்கை பண்பாட்டை அடிப்படையாக கொண்டது எனவும், ரிக்வேதே அடிப்படியில் சிந்துசமவெளி நாகரீகத்திற்கும், ஆர்யா கலாச்சாரத்திர்க்கும் சம்ஸ்கிருத மொழிக்கும் உள்ள தொலைவு மிக அதிகமாக காணப்படுகிறது.

 அதிலும் முக்கியமாக ஆரிய கலாச்சாரத்தின் சிறப்பாக இருந்த குதிரை, சிந்துசமவெளியில் எங்குமே இடம்பெறவில்லை இந்தியாவில் குரிரை பற்றிய தெரிவு கிமு 1500 க்கு பிறகே வந்திருக்க வேண்டும், ஆதலால் இதுவரை சிந்துசமவெளியில் பயன்படுத்தப்பட்ட மொழி தமிழ் பிராமி வட்டெழுத்து மொழியே என்பதில் சிறிதும் ஐயமில்லை என்பது ஐராவதம் மகாதேவன் போன்ற ஆராய்ச்சியாளர்களின் நிருபிக்கப்பட்ட கூற்றாக இருக்கிறது.

 இதே போல் உலகின் மிச்சிறந்த பழமையும் பெருமையும் வாய்ந்த எகிப்த்து நாகரீகத்தின் அடையாளமாக கண்டெடுக்கப்பட்ட பானை ஒன்றில் தமிழ் பிராமி எழுத்துக்கள் பொறிக்கப்ப பட்டுள்ளன. தாய்லாந்து நாட்டிலும் தமிழ் பிராமி எழுத்துக்களுடன் கொண்ட பானை ஒன்று கண்டுபிடிக்கப் பட்டுள்ளது.

டிஸ்கி - இவ்வாறான இந்தியாவின் முன்னோடி மொழி தமிழ்மொழி என்றால் போதிதர்மர் மட்டும் எப்படி தமிழனாக இல்லாமல் போனார் என்பது எனக்கு புரியவில்லை.

நன்றி - கிமு கிபி (மதன்), google, விக்கிபீடியா, varalaaru.com 

இந்த இனம் எம் தமிழினம்...

காலப் பெருவெளியில்
பாதச்சுவடுகளை மட்டும் விட்டுச்சென்ற
இனங்களின் மத்தியில்
காலூன்றி நின்று போராடும்
என் தமிழினம்

கயவர்கள் பலரால்
காட்டிக் கொடுக்கப்பட்டபின்னும்
கண்டவர்கள் ஆண்டுவிட்டு
சுரண்டி எடுத்த  பின்னும்
சுயமாய் வாழத் துடிக்கும்
இனம் என் தமிழினம்

சதிகளின் மூலம் அழித்தெடுத்தது போக
நரிகளின் வேளையில் துடைத்தெடுத்தது போக
மீதம் இருக்கும் தன்மானம் தளராமல்
தழைக்க வழிதேடும் இனம் என் தமிழினமே

நாகரீகம் சொல்லிக்கொடுத்த எமக்கு
மோகம் பல பிறந்தாலும்
தமிழ் தாகம் தணியாமல்
தரணியில் இருக்கும் இந்த இனம்
என் தமிழினமே
      
உயிரை விட மானம் பெரிது
என்று மறம் கொண்டு வாழ்ந்த இனம்
மரபு கொஞ்சம் மாறியிருந்தாலும்
இன்னும் மறிக்கவில்லை இனம்
எம் தமிழினம்

ஒற்றுமைக்கு வழியில்லாமல் போக
வேற்றுமை தலைவிரித்தாட
சாதியம், மதம் என்னும்
அடிமை வாழ்வை தகர்த்து
தன் நிலைமையில் மீட்சி காண்கிறது
இந்த இனம் எம் தமிழினம்

மீண்டு வருவோம், மீண்டும் வருவோம்
என்னும் குரல் ஒலிக்கிறது ஓயாமல்
கணவாய் இருக்கும் அந்தக் குரல் இப்பொழுது
நிஜமாய் மாறுகிறது, மாற்றுகிறது
இந்த இனம் எம் தமிழினம்

காலச் சுழற்ச்சியில் நாம் மேலேறும் தருணம் இது
என்று தனைத்தானே உணர்ந்து
உயர்த்திக் கொள்கிறது இந்த இனம்
எம் தமிழினம் 

என்று மெய்படும் அவன் கனவு?

கனவுகள் மெய்பட வேண்டும் என்றான் கவி

மெய்பட்டதா கனவு
இல்லை பொய்பட்டாத?

தினம் தினம் எத்தனை கனவு
அத்தனையும் பொய்யாய் போகுது!
என் தேசமே!!

நான் என்ன செய்வேன் ஏதுசெய்வேன்
வெந்தேன் எனை நானே நொந்தேன்

கனவு என்பது இடற்று பிழையால்
களவு என்பது ஆனது ஏனோ?
ஒழுக்கம் என்பது என் தேசத்தை விட்டு
போனது தானோ? ஏனோ?

மதவெறி இனவெறி பெருகியதிங்கே
மனு நெறிதான் போனது எங்கே?

காசை காணத் தெறியுது இங்கே
பாசம் நேசம் போனது எங்கே?

எதரி வந்தால் ஒற்றுமை காணுது
இல்லை என்றால் வேற்றுமை பேணுது

மாநிலம் முழுதும் சாதியில் வேற்றுமை
தேசம் முழுதும் இதில்தான் ஒற்றுமை

வேற்றுமை என்பது வார்த்தையில் இல்லை
ஒற்றுமை என்பது உள்ளத்தில்(உண்மையில்)இல்லை

எங்கோ போகுது தேசம்
இட்டுகட்டி போடுது பல வேசம்

தண்ணீர் கொடுக்க தரம்கெட்டு கிடக்குது
தாய்க்காவிரி அங்கே சிறைப்பட்டு கிடக்குது

உண்மயில் சொன்னால் வெட்க்கக்கேடு
என்று மறையும் இந்த சாபக்கேடு

விடிவு ஒருநாள் வருமா? என்றேன்
கனவுகள் மெய்பட வேண்டும்
என்றான் கவி

வலைதளங்களில் சிங்கள நரி(நாய்)களின் கைக்கூலிகள்

 சில நாட்களுக்கு முன் தமிழ்நாட்டு எழுத்தாளர்களும் கலையுலக கலைங்கர்களும் ஈழத்தை வியாபார நோக்குடன் அணுகுவதை கண்டித்து ஈழ உறவு (பதிவர்) பலர் வலியுடன் பதிவிட்டனர். அதற்காக மன்னிப்பு கோரியும் வியாபார நோக்குடயவரை தவிர்த்து உண்மை உணர்வாளர்களும் அதில் அலட்சியப் படுத்துத்த பட்டுவிடக் கூடாதே என்னும் நோக்கில் நான் எனதருமை ஈழத்து உறவுகளேயென்று ஒரு பதிவிட்டேன்,

அதில் தவறு செய்தவர்களுக்காக நான் மன்னிப்பு கோரியும், அதே வேலையில் உண்மை உணர்வாளர்களை காயப்படுத்தி விட வேண்டாம்யென்று கேட்டிருன்தேன், ஆனால் அதே பதிவிற்கு சில புல்லுருவிகள் என்னை வெறுப்பேற்றி, என் எண்ணத்தினை பிறழ்வு செய்வதாய் நினைத்து பின்னூட்டம் போட்டனர் அனானிமஸ் பெயரில்.

 என்னே அவர்கள் வீரம், யார் இவர்கள்? ஈழம் பற்றி பேசினால் இவர்களுக்கு ஏன் கோபம் வருகிறது? நம்மை நோக்கி பின்னப்பட்ட சதிவலை இன்னும் இருக்கிறது யென்று சொன்னால் இவர்கள் ஏன் ஆதங்கப் படுகிறார்கள்? நான் புலிகளை மட்டும் ஆதரித்தோ, அல்லது போர் ஒன்றுதான் மீண்டும் வழி என்றோ பதிவிட்டிருந்தால் கூட இவற்றை பிடிக்காத யாராவது சிலர் எதிர்க்க காரணம் உண்டு, அப்படியே எதிர்த்தாலும் கூட அனாநிமசாய் வந்து வீரம் காட்டவேண்டிய அவசியம் இல்லை. அப்டி பட்ட இந்த மாவீரர்கள் ஏன் கோபப் படுகிறார்கள்?

 அப்டிஎன்றால் இவர்கள் யார்? தமிழ் ஈழ கட்டமைப்பை பற்றியோ அல்லது தமிழர் ஒற்றுமையை பற்றியோ இவை இல்லாமல் ஒருமைபாட்டை வெளிக்காட்டும் வகையான பொதுவான, தமிழர் அல்லது ஈழத்தமிழர் என்று சொன்னாலோ இவர்களுக்கு இவ்வளவு கோபம் வரவேண்டிய அடிப்படைக் காரணம் என்ன?

 இவர்கள் இடும் பின்னூட்டம் எல்லாம் பிரிவினையை தோற்றுவிக்க வேண்டும் என்ற நோக்கிலோ அல்லது இணைய ஊடகத்தில் தமிழ் ஈழ கட்டமைப்பை, ஈழமக்களின் நம்பிக்கையின் ஒற்றுமையை குலைக்கும் நோக்கிலோ இருப்பதாய் தோன்றுகிறது.

 இதுபோன்ற கயவர்களின் கைகரியமே நமக்கெதிராய் பின்னப்பட்ட சதி வலை கண்ணுக்குத் தெரியாத இழையினூடாய் இருப்பது புலப்படுகிறதே. இவர்கள்தான் அந்த சதிவலையின் சிலந்திக் குட்டிகள். அதில் சிக்குபவரை சின்னாபின்னப் படுத்துவதும், வலை எங்கேனும் பலமிழந்தால் அதை பலப் படுத்துவதுமே இந்த குட்டி சிலந்திகளின் தலையாய வேலை.

 இதற்கான தலைமை கைக்கூலியாய் இருக்கும் தின்று கொழுத்த விசசிலந்திகள் இலங்கையிலோ, மேற்கத்திய நாடுகளிலோ ஏன் தமிழ்நாட்டிலோ கூட இருக்கலாம், அனால் எங்கு இருந்துகொண்டு என்ன சதி செயல்கள் செய்தாலும் அநியாயம் என்றுமே வென்றதில்லை.

 தமிழனின் நம்பிக்கையே நீதியும், நியாயமும் என்றைக்கும் சாவதில்லை என்பதுதான். அப்படி பட்ட நீதியும் நியாயமும் அவனுக்கு கிடைக்காமல் போய்விடுமா என்ன? உங்களால் முடிந்தவரை எவ்வளவு வஞ்சகமும் நரித்தனமும் செய்ய முடியுமோ செய்துபாருங்கள். ஆனால் ஒன்றுமட்டும் சொல்லிவிடுகிறேன் காலம் இப்படி போகாது, நிச்சயம் மாறும் விடிவு ஓர்நாள் வந்தே தீரும். அன்று இந்த சிலந்திகள் இருக்கும் இடம், தடம் தெரியாமல் போகும்.                                            

 

கண்ணீரை விலைக்கொடு...

ஆசைகளால் அடுக்கப்பட்ட
வாழ்க்கையிது

முறிக்கப்படும் பொழுதோ!
பறிக்கப்படும் பொழுதோ!
துன்பம் தலைவிரித்தாடும்
துக்கம் தொண்டையடைக்கும்

கனவுகள் கசக்கப்பட்டு
காகிதமாய் குப்பையில்
வீசப்படும்

துயரம் உன்னைத் துரத்தும்
எதுவுமே! எவருமே வேண்டாம்
என்ற எண்ணம் ஊற்றெடுக்கும்

மெய்ஞானம் மெல்ல விடைகொடுப்பதுபோல்
நன்கு நடிக்கும்
சித்தாந்தம் சில நேரம்
தலைகாட்டிச் சிரித்துவிட்டு
சிதறிவிடும்

நமக்காக ஒருவருமில்லை
என்கிற எண்ணம் எழுந்து
மேலே நிற்கும்

அறுபட்ட காத்தாடியாய்
மனம் அலைக்கழிக்கும்
ஆழிப்பேரலையாய்
அத்திரம் ஆர்ப்பரிக்கும்

துள்ளியெழுந்து மேலும்
துயரப்பட்டுவிடாதே

கண்ணீரில் கண்களைக்
கழுவிவிடு சிவந்து போகட்டும்
நாவு வறண்டு போகட்டும்

கண்ணீரை விலைக்கொடுத்து
அமைதியை வாங்கு

ஒவ்வொரு சொட்டுக் கண்ணீரும்
ஆயிரம் ஆயிரம் நம்பிக்கையை
உருவாக்கும்...

தன்னையே அழித்துக்கொள்ளும் தமிழினம்

 ஒவ்வொரு இனத்திற்கும் பலவிதமான குறைபாடுகள் உண்டு. அதில் சில அவற்றிற்கு பெருமளவில் பாதிப்பை உண்டாக்குவதில்லை. ஆனால் சில இனங்களின் பலவீங்களாக இருக்கும் சிறு சிறு குறைபாடுகள் அந்த இனத்தையை அழிக்கும் நிலைக்கு தள்ளிச் செல்கிறது. அது புரியாமல் இன்னும் அதே பலவீனங்களை கட்டிக்கொண்டு அழும் பாழாய் போன இனங்களில் இப்பொழுது தமிழினமும் இணைந்துவிட்டதோ? என்று நினைக்கத் தோன்றுகிறது.

 சாதியம் - ஆலமரத்தை அடியோடு சாய்க்கும் ஆணிவேர் வியாதியாய், தமிழினம் தன் அருமை பெருமைகளை இழந்து, ஒற்றுமை இல்லாமல் ஒவ்வொரு கிளை ஒடிந்து விழுவதைப் போல சிறுகச் சிறுகச் சின்னாபின்னமாகிக் கொண்டிருக்கிறது.

 ஒட்டுமொத்த தமிழ்நாட்டின் பிரச்சனைக்காக ஒரு போராட்டம் நடக்கிறது, அது ஐந்து மாவட்ட மக்களின் வாழ்க்கை கேள்விக் குறியாவதால் அந்தப் போராட்டம், அதில் தலைமையாய் இருக்கும் இருவர் இரண்டு குறிப்பிட்ட சாதியினர் (நன்றாக படியுங்கள் - இருவரும் வேறு வேறு சாதி)  இருப்பதால் இது மூன்றாவது சாதியினருக்கு எதிரான போராட்டம் என்று புறந்தள்ளுகிறது ஒரு கும்பல் சாதி என்னும் பெயரால். பாதிக்கப் படப் போகும் அந்த ஐந்து மாவட்டத்தில் உன் சாதி  என்று சொல்லிக்கொள்ளும் குடும்பம் ஒன்றாவது இருக்காதா என்ன?

 தாழ்ந்த வகுப்பை சார்ந்த ஒரு தலைவன் ஈழமக்களுக்காக போராட்டம் நடத்தினால் பிற சாதியின் பெயரால் இருக்கும் கும்பல் அதை அந்த தலைவனின் பெயரால் அல்ல அந்த தலைவரின் சாதியின் பெயரால் புறக்கணிக்கிறது.

 அப்படி பார்த்தால் கூட தமிழன் எவன் ஒருவன் தலைவனாய் இருந்தாலும் அவன் எதாவது ஒரு சாதியை சேர்ந்தவனாய்த்தானே இருக்க வேண்டும்?. அதனால்தான் பலநாளாய் தமிழ நாட்டிற்கும் ஒரு தமிழன் தலைவனாய் இல்லையோ?

மதம் - சாதியம் தாண்டினால் மதம், மதம்.. மதம்... மதம்.. எப்படி இந்த சாதியப்பேய் தமிழனை கிறுக்கனாக்குகிறதோ, அதேபோல் இந்த மதம் அவனை மதம் பிடிக்கச் செய்கிறது.

 கிறுக்கன் என்றாலே தாங்கமுடியாது, அதிலும் மதம் பிடித்த கிறுக்கன் என்றால் நினைத்துப் பாருங்கள். அப்படித்தான் இருக்கிறான் இன்றைய தமிழன்.

 ஆயிரம் மக்களின் போராட்டம், அணுஉலை வேண்டாம் என்று, அந்தப் போராட்டத்தை உடைக்க எதிரி எடுக்கிற முதல் ஆயுதம், இந்த மதம் தான். இம்முறை அது செயலிழந்து போயிருந்தாலும், கர்ணம் தப்பினால் மரணம் என்பது போலத்தான். இங்கு நான் சொல்லவந்தது எதிரிக்கு வேண்டிய ஆயுதத்தை நாமே அவனுக்கு கொடுக்கிறோம் என்பதைத்தான்.

பொறமை - இது செல்லரிக்கும் புற்றுநோயைப்போல ஒவ்வொரு தனி மனிதனுக்குள்ளும் அவனை அறியாமல் வளர்த்துக் கொள்வது. இது இப்பொழுது தமிழனிடம் அதிகமாகவே உள்ளது. நம் அண்டை மாநிலத்தவரை அப்படி இப்படி ஏளனம் செய்கிறோம். ஆனால் அவர்கள் நம்மை பார்த்து ஏளனம் செய்வது ஒன்றே ஒன்றுதான், இந்த பொறாமையினால் வரும் ஒற்றுமையின்மையைத்தான்.

 உண்மையில் உங்களுக்கு அனுபவம் வேண்டுமானால் வெளிநாடுகளில் சென்று பணிசெய்து பாருங்கள். நான் சொல்வது உண்மையா? இல்லையா? என்று தெரியும்.

 எவன் எப்படி வளர்ந்தாலும் பரவயில்லை, தன்னோடு இருக்கும் தமிழன் வளரக்கூடாது  என்று ஒவ்வொரு தமிழனுக்கும் எண்ணம் எப்படித்தான் வருகிறதோ தெரியவில்லை? ஆனால் அவர்களோ உள்ளுக்குள் எவ்வளவு பிரச்சனை இருந்தாலும், நம் இனத்தானைத் தவிர வேறு ஒருவன் வந்துவிடக் கூடாது என்றுதான் நினைக்கிறான். அதனால்தான் அவன் ஆள்கிறான், நாம் அடிமைப் பட்டு அழுகிறோம்.

காட்டிக்கொடுக்க ஒரு கூட்டம், அதற்க்கு காரணம்கற்பிக்க ஒரு கூட்டம், பிரபாகரன் அவர்களை கைகாட்டும் இவர்கள், அல்பர்ட் துரையப்பா, கதிர்காமர், டக்லஸ் தேவானந்தா, மாத்தையா, கருணா போன்றோரை ஒன்றும் சொல்வதில்லை ஏன்? இவர்கள் இல்லாவிட்டால் பிரபாகரன் உருவாகியிருக்கவும் மாட்டார், இன்று கண்மறைந்திருக்கவும் மாட்டார். ஆனால் இந்த மக்கள் அழிவு மட்டும் கணடிப்பாக நடந்திருக்கும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக.

இந்தமாதரியான கோடரிக்காம்புகள் எண்ணங்களிலும் செயலகளிலும் உருவாவதேன்? 

 இப்படி பல.... தடைகளை தன் வாழ்வியல் ஆதாரமாய் கொண்டு வாழும் இன்றையத் தமிழன் இன்னும் எத்தனைத் தலைமுறைக்கு தாக்குப் பிடிப்பான்???????????          

பி.கு. என்னை திட்ட நினைப்போர் திட்டலாம், தாராளமாய்

எதிரிகளும், துரோகிகளும் உன்னை தூற்றினால் நீ செல்லும் பாதை சரியான பாதை - தந்தை பெரியார் 

ஓ..... இந்தியன் என்போரே, ஆர்ப்பரிக்கும் தமிழ்நாடு பாரிர்

ஒவ்வொருவன் உயிருக்குள்ளும் ஒரு உணர்விருக்கிறது. உணர்வு என்றால் என்ன என்றும் கிலோ எவ்வளவு? எங்கு கிடைக்கும்? என்று கேட்பவர்கள் எத்தனையோ பேர்.

 இருப்பினும் தமிழன் தன் உணர்வை இன்னும் இழந்துவிடவில்லை, அது அழிந்தும் விடவில்லை என்பதை நிருபித்துக் கொண்டிருக்கிறான். ஈழம் முதல் இமையம் வரை தமிழனுக்கு பிரச்சனை. காரணம் தன்மானம், சுயகவுரவம், தனக்கென்று தனி அடையாளம், பெருமைகள், திறமைகள் என்று இருப்பதும், இவை இல்லாமல் அண்டிப் பிழைக்கும் சிலருக்கு அல்ல பலருக்கு இது கண்ணை உறுத்துவதே காரணம்.

 தரணியில் தனித்தன்மையாய் விளங்குபவனே தமிழன். இதுபோன்ற தன்மைகளை எதுவும் இல்லாதவர்கள் கையில் இன்று அதிகாரம், ஆணவச் செருக்குடன் இருப்பதால், அவர்கள் அடிவாரத்தை ஆட்டிப் பார்க்கிறார்கள்.

 இதுவரை வந்தவனையெல்லாம் வாழவைத்து, வாழ்ந்தவனையெல்லாம் நல்லவன் என்று நம்பியே இருந்த காரணத்தால், இன்று இவனுக்கு வாழ்வாதாரம் அழிந்துபோகும் நிலை உள்ளது. கண்டவன் நாட்டை ஆண்டு, இன்று நம்மை பிறரிடம் கையேந்தும் நிலைக்கு விட்டுவிட்டார்கள்.

 மாநில எல்லை பிரிக்கும்போதும், வாக்குறுதிகள் பெறப்பட்ட போதும் தலைமையில் இருந்தவர்கள் ஏனோ தானோ என்றே இருந்திருக்கிறார்கள், அதனை நாம் உணராததன் விளைவு, ஈழம் மட்டும் அல்ல தமிழ்நாட்டிற்கே அழிவுகாட்ட நினைக்கிறார்கள். இத்தனை பிரச்சனைகளுக்கும் முக்கிய நோக்கம் தமிழன் தலையெடுக்க கூடாதென்றும் அப்படி  ஓர் இனமே இருந்ததன் அடையாளம் இருக்கக் கூடாதென்று இருப்பதாய் புரிகிறது.

 ஈழப் பிரச்சனைக்கும், கூடங்குளப் பிரச்சனைக்கும் இந்தியன் நான் இந்தியன் என்று வரிந்துகட்டிக் கொண்டு வந்தோரெல்லாம் இபோழுது எங்கே சென்றார் என்று தெரியவில்லை. இதோ பாருங்கள், இந்தியன் என்று பெருமைபேசி தமிழன் உணர்வுக்கு அணைபோட்டவர்களே பாருங்கள் "தமிழனின் உயிர் அணை" இன்று இல்லாமல் போகும் நிலை, இதற்க்கு என்ன செய்யப் போகிறீர்கள்?

 இந்தியனாய் இருந்து ஈழத்திற்கு ஒன்றும் செய்ய  முடியவில்லை?, இந்தியனாய் இருந்து தமிழ்நாட்டு மீனவர்களுக்கு ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை?, பத்தாயிரம் கோடிக்குமேல் செலவுசெய்து ஆரம்பித்த சேது சமுத்திர திட்டம் முடிக்க இயலவில்லை?, காவிரியில் தண்ணீர்கொண்டு வரமுடியவில்லை?, இப்பொழுது வெடித்திருக்கிறது முல்லைபெரியறு அதனை அணைக்க முடியவில்லை? 

              

 ஐந்து மாவட்டங்களின் வாழ்வாதாரம் கேள்விக்குறி, பல்லாயிரம் குடும்பங்களின் எதிர்காலம் கேள்விக் குறி? இத்தனைக் கேள்விக் குறிகளை எப்பொழுது நிமிர்த்தி அச்சரியக் குறிகளாக்கப்போகிறோம்?                             

 இன்னும் இந்த இறையாண்மை ஒற்றுமை என்று பேசிப் பயனில்லை என்று ஆர்ப்பரிக்கிறது தமிழகம். எங்கு திரும்பினும் போராட்டம், மக்கள் வெள்ளம், இத்தனை மக்களுக்கு இருக்கும் உணர்வு போதும், இதுவரை இல்லாத இந்த எழுச்சிபோதும், தமிழனின் தலையெழுத்தை மாற்றியமைப்போம்,

 ஹிந்தி திணிப்பு எதிர்ப்பு போராட்டம்
 காவிரி பிரச்சனை போராட்டம்
 ஒக்கேனைக்கல் குடிநீர்த் திட்டப் போராட்டம் 
தமிழ் ஈழமக்களுக்கான போராட்டம்      
 தமிழக மீனவர்களுக்கான போராட்டம்
 மூவர் தூக்கிற்கு எதிரான போராட்டம்
 கூடன்குள அணுமின் நிலைய எதிர்ப்பு போராட்டம்
 முல்லைபெரியாறு போராட்டம்

இன்னும் எத்தனை போராட்டம் நடத்த வேண்டும், தமிழன் தனது உரிமையை காக்க இத்தனைப் போராட்டமா? இந்தியாவில் வேறு எந்த மாநிலத்திற்காவது இத்தனை பிரச்சனை உண்டா? எல்லாவற்றிலும் போராட்டம் நடத்தவேண்டிய நிலைமையில் தமிழன் மட்டுமே இருக்கிறான் ஏன்?  

 யார் உணர்ந்தாலும் உணராவிட்டாலும் தமிழன் உணர்ந்துவிட்டான் என்பது உண்மை, உணர்ந்தவன் மட்டுமே உண்மைத் தமிழன், இனி தமிழருக்கு எதிராய் நடக்கும் ஒவ்வொரு செயலுக்கும், விளைவுகள் விளைந்ததே தீரும். அகிம்சையில் நடக்கும் இப்போராட்டங்கள் அவமதிக்கப்பட்டால் விளைவுகள் வேறுவழியில் வெளிப்படும்.

 ஒன்று மாநில எல்லை மறுஆய்வு நடத்த வேண்டி வரும் இல்லை என்றால் தனி நாட்டிற்க்கான எல்லை பற்றிய ஆய்வு நிறைவேற்ற வேண்டி வரும். எதற்கும் ஓர் எல்லை உண்டு, என்பதை நிருபிக்க வேண்டியும் வரும்.  

 ஓ........... இந்தியன் என்போரே, ஆர்ப்பரிக்கும் தமிழ்நாடு பாரிர்
தன்னை உணர்ந்துகொண்ட தமிழனைப் பாரிர்
வாழ்வாதாரம் காக்க போராடும் தன்மான மக்களின் அடையாளம் பாரிர்
உரிமையை நிலைநாட்ட உணர்ச்சிபொங்கி ஓரணியில் திரளும் எம்மக்களை பாரிர்
இனியும் இந்தியன் என்ற முகமூடி எதற்கு உமக்கு
உண்மைத்தமிழனாய் இரு ஆயிரம் இந்தியாவை நாம உருவாக்கலாம்.

முல்லைப் பெரியாறு அணையைக் காக்க சென்னைக்கு வாங்க... ~ வேடந்தாங்கல்

முல்லைப் பெரியாறு அணையைக் காக்க சென்னைக்கு வாங்க... ~ வேடந்தாங்கல்

பயணம் மட்டும் தொடரும்...

பாய்ந்தோடிய நீர்மத்தின்
நுண்மமாயிருன்தே
மற்றவைக்கு அறுதியிட்டு
போட்டியிட்டு
எல்லையோடி
எழும்பிவந்து
உயிர்ப்படைந்து
பிண்டமாகி
இருப்புக்கொண்டேன்
இருட்டினில்

காலம்
இழுத்துத் தள்ளியது
கண்ணீரில் கரைந்து
தொடர்ந்த பயணம்
இன்றும் தொடர
நானறியேன்
இலக்கு எதுவோ?

நிச்சயம் ஆகுவேன்
மீண்டும்
நீர்மமாகவோ
துகளாகவோ
காற்றாகவோ
கனலாகவோ
பயணம் மட்டும் தொடரும்...

போகிறபோக்கில்

அருவி நீர்ப்போல் உன்னருகில் வருவது காதலுக்காக

ஒரு துருவ காந்தம்போல் நீ விலகிபோவது எதற்காக????

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

நெருப்பையும் உறிஞ்சும்
நீரையும் உறிஞ்சும்
உயிரையும் உறிஞ்சும்

சிகரெட்  

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ஒன்று இரண்டு மூன்று நன்கு ஐந்து ஆறு
ஒன்று இரண்டு மூன்று நன்கு ஐந்து ஆறு
..........................................
.......................

இப்படிக்கு கைதி  

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

பாதளம் வரை வேண்டாம்
என் வீட்டு பீரோ வரை
போதும்  

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

நான் அடிக்கடி
பயன்படுத்தும் பொய்

"நான் நலம்" 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 ரசம் மங்கிய கண்ணாடியிலும்
அழகாய் தெரிகிறது உன் முகம்

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ஜனவரி மாதம்
எனக்கும் அவளுக்கும் திருமணம்

எனக்கு மதுரையில்
அவளுக்கு சென்னையில் 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

கனச்சதுரமாக இருந்தாலும்
கனச்செவ்வகமாக இருந்தாலும்
கனஉருளையாக இருந்தாலும்

அது குண்டுதான்
வெடிகுண்டு கலாச்சாரத்தில் 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ஆசைகள் அனைத்தும் அச்சுப் பிசகாமல்
அரங்கேற்றிக்கொள்ளும் தருணம்
கனவு காணும் தருணம் மட்டுமே

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

இன்று முர்ச்செடிகளாய் என்னுள்
அன்று நீ விதைத்துபோன
காதல் நினைவு விதைகள்

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

நான் இழக்கும் தருணத்தை
நொடித்துக்காட்டும் உண்மை இயந்திரம்
இயங்கிக்கொண்டிருக்கும் என் கடிகாரம் 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

முற்றுப்பெறாத தேவைகள்
தேவைகளின் தேடல்கள்
கலந்த பிணைப்பின் தொகுப்பே
வாழ்க்கை

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

திறமைக்கு பணம் தரப்பட்டது அன்று
பணத்திற்காக திறமை வளர்க்கப் படுகிறது இன்று

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

பாவம் மட்டுமே செய்யுங்கள்
அப்பொழுதும் இறைவனை அடையலாம்

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

கடவுளும் மிருகமும் கலந்திருப்பதை விட
மிருகமாய் மட்டுமே இருப்பது மேல்

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

அடிமைகளை விட
அனாதைகள் சிறந்தவர்கள்  
 
 

உயிரம்புகள்...

ஒவ்வொரு முறையும் தாக்கப்படுகிறேன்

மிகமிகச் சரியாக மிகத்துல்லியமாக

தாக்கப்படும் ஒவ்வொருமுறையும்

வீழ்ச்சி காண்கிறேன் ரம்மியமாக

தாக்கிய அம்புகுவியல் மேல் நின்று

எண்ண முயல்கிறேன் அம்புகளை அல்ல

வீழ்ச்சிகளை மட்டும் தான்

சில அம்புகள் நீளமானவை

சில அம்புகள் அகலமானவை

சில கூரானவை, பல நேரானவை

மழுங்கியது சில, ஒடிந்தது சில

குருதிக்கரையுடன் சில அம்புகள்

பலரை தாக்கிய அடையாளம் தாங்கி

இவையணைத்தும் என்னைத் தாக்கிய

உயிரம்புகளே...

 

காகிதம்...

வெண்மையாய் இருந்த வெற்றுக் காகிதம்

ஆணிகளால் அரையப் பட்டிருந்தாலும்

அமைதி காத்தது அழகாகவே

தூரிகை துவலத்துவல நிறமேறியது

பச்சை வர்ணம் பளிச்சிட்டது

சிவப்பு வர்ணம் ஆங்காங்கே சிதறியது

நீல வர்ணம் நீண்டது

மஞ்சள் வர்ணம் மருகியது

கருப்பு வர்ணம் கனமின்றி பெருகியது

அங்கும் இங்கும் வர்ணக்கலவை

பெயரிட இயலா புதுப்புது வர்ணம்

காகிதத்தை காதலன் போல்

தொட்டு முடித்தது தூரிகை

அழகாய்த்தான் இருந்தது ஓவியம்

தனித்தன்மை இழந்தது காகிதம்

 

எனதருமை ஈழத்து உறவுகளே...

 
சமீபமாக வலைத்தளங்களில் பல பதிவுகளை காண்கிறேன். உணர்வின் மேல் எழுச்சியால், தொலைத்து விட்டோமே, இழந்துவிட்டோமே என்னும் உணர்வால் பலர் எழுதும் பாடல்களும், பதிவுகளும் உங்களை காயப்படுத்துவதை நன்கு உணர்கிறேன்.

 ஈழத்தை வைத்து பிழைப்பு நடத்தும் சிலர் எழுத்துக்களால் உங்களுக்கு ஏற்ப்பட்ட வலிக்கு நான் மன்னிப்பு கோருகிறேன். அதே நேரம் இவர்களை போன்றவர்களால் இன்று உண்மை உணர்வோடு போராடுபவர்களும்  எழுதுபவர்களும், அவர்களின் உணர்வுகளும் உதாசீனப் படுவதையும் நான் எடுத்துரைக்க விரும்புகிறேன்.

 ஈழத்தில் போர்தான் முடிந்திருக்கிறதே தவிர நம்மை அழிக்க பின்னப்பட்ட சதிவலை இன்னும் வலிமையாகவே இருக்கிறது என்பதை உணரவேண்டிய கட்டாயத்தில் இன்று ஒவ்வொரு தமிழனும் இருக்கிறான். அதன் எதிரொலிதான் தமிழகத்திலும் இன்று ஒலிக்கிறது.

 இன்று நாம் வாங்கியிருக்கும் வலிகள், அடைந்திருக்கும் துன்பம் கொஞ்சம் நிஞ்சமல்ல, அதை சொல்லியும் மாலாது. வாழ வழியில்லை அகிமசையில் என்று போராடினோம், அடுக்குமுறையும் அழிப்பும் அதிகரிக்கவே ஆயுதம் ஏந்தினோம், அதிலும் அடிவாங்கி இன்று கேட்க நாதியின்றி அனாதையாய் முல்வேளிக்குள் முடங்கிக் கிடக்கிறோம்.

 உரிமை கேட்டுத்தான் போராடினோமே ஒழிய பெருமைக்கோ அல்லது பேராசைக்கோ அல்ல, அடிமை வாழ்வு வேண்டாம் என்றுதானே போராடினோம் இன்று வீழ்ந்திருக்கிறோம் வலிகான்கிறோம், ஆனால் நாம் வலிமையாய்  இருந்தகாலத்தில் காட்டிய ஒற்றுமையை விட, இப்பொழுது ஒற்றுமையையுடன் இருக்கவேண்டியது மிக மிக அவசியம். வேற்றுமை கண்டு, வேற்றுமை கண்டு நாம் இழந்தது உயிர்களை நம் சொந்தங்களை.


 ஆயதப் போராட்டம் அடங்கி இருக்கிறதே தவிர நமது போராட்டம் இன்னும் ஒடுங்கவில்லை. காலத்தின் மற்றம் தமிழ்நாடுகூட இதே சூழ்நிலை சந்திக்கலாம். அதனால் இனி தமிழர்களிடம் வேறுபாடு இருக்க வேண்டாம், ஈழத்தமிழன், தமிழ்நாட்டு தமிழன், புலம்பெயந்த தமிழன் என்று எவ்வித பாகுபாடும் சொன்னாலும் நாம் அனைவரும் தமிழர்களே என்று மனதில் கொள்வோம்.

 காலம் மாறும் நிச்சயம் நமக்கு ஓர்நாள் விடிவு வரும், அது ஆயதப் போராட்டமாய்த்தான் இருக்கவேண்டிய அவசியம் இல்லை, ஆனால் தமிழனுக்கு என்று தனிநாடு அமைத்து சுதந்திரமாய் வாழத்தொடங்கும் வரை இந்தப் போராட்டம் தொடரும் என்று உறுதிகொள்வோம்.

  நம் மக்களின் இழப்பின் வலியை இன்று தமிழகத்தில் பலர் உணர்ந்திருப்பதையும், அதனால் தமிழ்நாட்டு மக்கள் பலர் எண்ணத்தில் எழுச்சி கண்டிருப்பதையும் காண முடிகிறது. இன ஒற்றுமையின் வலிமையையும், அதன் சிந்தனையும் மீண்டும் தமிழர்களிடம் அதீத வளர்ச்சி அடைந்திருப்பதை உணரமுடிகிறது.

 நம்மை அழிக்க பின்னப்பட்ட வலை உடையும் வரை பொருத்திருப்போம், காலம் கனியும் வரை காத்திருப்போம். அதுவரை நாம் ஒற்றுமையாய் இருக்கவேண்டியது அவசியம், காயப் படுத்துப் படி எழுதுவோரையோ, உணர்வை வைத்து அரசியல் செய்பவரையோ அல்லது ஈழத்தை சொல்லி பிழைப்பு நடத்தும் கயவரையோ கண்டுகொள்ள வேண்டாம்.

 நம்மால் முடிந்தவரை பாதிக்கப்பட்டோருக்கு உதவோம், ஆறுதல் சொல்வோம், அதேநேரம் நம்பிக்கை இழக்காமல் போராடுவோம். எதிரி நம்மை அழிப்பது சூழ்ச்சி, நமக்கு நாமே ஒற்றுமை இழந்து நம்மை அழித்துக் கொள்வது முட்டாள் தனம். எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு பட்டுவிட்டோம், இனியும் இதுபோன்ற சில்லறை பரதேசிகள் செய்யும் ஈனபிறவிகளின் செய்களை கண்டுகொள்ளாமலும், உணர்ச்சிவசப் படாமலும் நாம் நமது இலட்சியத்தை நோக்கி பயணிப்போம்.

 பாதைகள் மாறலாம்,
இலக்குகள் மாறலாம்,இலட்சியமும் அதற்காக கொண்ட உறுதியும் என்றும் மாறக் கூடாது.                                                            

அது மட்டுமே...

அது
அதுவாய் இருக்கிறது

அனைத்தும் அதற்க்குள்ளே
அனைத்தும் அதனாலே

அனைத்தும் அதற்கே
அதுவே அனைத்தும்

அதுவே ஆக்கம்
அதுவே ஆக்கும்
அதுவே அழிக்கும்

அதுவே மாறும்
அதுவே மாற்றும்
அதுவே நிலைக்கும்

அது நமக்கு நன்மை
அதுவே நமக்கு தீமை

அதுவே நமக்கு நேர்மறை
அதுவே நமக்கு எதிர்மறை
அதற்கு அல்ல நன்மை தீமை
அதற்கு அல்ல நேர்மறை எதிர்மறை

நாமும் அதாலே
நாமும் அதனுள்ளே
நாமும் அதுவாய்
அதுவாய் நாமும்

அது மட்டுமே உண்மை

மாவீரன் செண்பகராமன்

இந்திய சுதந்திரப் போராட்டம் என்றால் நமக்கு வெகுசிலரை தவிர வேறு யாரும் நினைவுக்கு வருவதில்லை, இதுகூடப் பரவாயில்லை, பலரை யாரென்றே பலருக்கு தெரியவில்லை என்றால் அதுவும் சுபாஷ் சந்திரபோசுக்கு இணையானவர் ஒருவரை பற்றி தெரியாமல் போனதும் அதிலும் அவரர் ஒரு தமிழர் என்பது தெரிந்துகொண்டபின்பு எனக்கு அழுவதா இல்லை சிரிப்பதா என்றே தெரியவில்லை.

அந்த மாவீரனின் பெயர் "செண்பகராமன்"

இவரை "ஜெய்ஹிந்த் செண்பகராமன்" என்றும் அழைப்பார்கள். முதமுதலில் ஜெய் ஹிந்த் என்று முழங்கியவர் இவரே என்னும் காரணத்தால் இப்பெயர் பெற்றார் என்று சொல்லப் படுகிறது

உலக சர்வாதிகாரியான ஹிட்லரையே மன்னிப்பு கோர வைத்தார் அதுவும் எழுத்து வடிவமாக என்பதை அறியும்பொழுது நம்பவும் முடியவில்லை, நம்பாமல் இருக்கவும் இயலவில்லை.

இதைவிட இன்னும் சுவாரசியம் எம்டன் என்று நாம் சொல்லும், ஹம்டன் கப்பல் சென்னையை தாக்கியபோது அதன் உதவி பொறியாளராக இருந்தவரும் இந்த செண்பகராமன் என்றால் ஆச்சர்யத்தில் மூழ்கிப்போனேன்.

இன்றைய செய்தி நாளிதழ் ஒன்றில் மாவீரன் செண்பகராமன் பற்றிய வரலாற்றை பாடத்தில் சேர்க்க வேண்டும் என்று கோரிக்கை செய்தி வெளியானதை படித்தேன்.

இப்படிப்பட்ட மாவீரனை பற்றிய ஒரு புத்தகம்

யோகா பாலச்சந்திரன் என்னும் ஈழத்து பெண் எழுத்தாளர் வெகு ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதிய "மாவீரன் செண்பகராமன்" புத்தகம் சமீபத்தில் கிடைக்கநேர்ந்தது

படித்த பிறகுதான் தெரிந்தது நாம் எவ்வளவு பெரிய வரலாற்றை இழந்திருக்கிறோம், என்னும் எவ்வளவு மறைக்கப் பட்டுள்ளதோ? என்று எதிர்மறை எண்ணம் எழுவதை தவிர்க்க முடியவில்லை.

"போதிதர்மரை" மறந்ததாவது ஒரு கணக்கில் கொள்ளலாம், 1500 வருடங்கள் என்பதால், ஆனால் "செண்பகராமன் வரலாறு" 18-19 ஆம் நூற்றண்டுதானே, இவரை எப்படி மறந்தோம் என்றும் தான் எனக்கு தெரியவில்லை? உண்மையில் தமிழன் எங்கு சென்றுகொண்டிருக்கிறான் என்பதை நினைக்கும்போது வெக்கப் படுவதை தவிர வேறு எதுவும் தோன்ற வில்லை.

 இணையத்தில் இருந்து தரவிறக்கம் செய்ய இங்கே சொடுக்கவும்

http://www.noolaham.org/wiki/index.php?title=மாவீரன்_செண்பகராமன்